به طور کلی چهار نوع سبک فرزند پروری وجود دارد:
۱-آزادانه یا آسان گیر
۲-استبدادی یا سختگیرانه
۳-مقتدرانه
۴-طرد کننده یا بی اعتنا

۱-آزادانه: خصوصیت بارز این سبک فرزند پروری کنترل بسیار کم و محبت معمولی و گاها زیاد هست.فرزند در کارهای خود بسیار آزاد هست.والدین دخالت کمی دارند.قانونگذاری در منزل کم هست.جریمه و محدودیت اغلب به خاطر دلسوزی انجام نمی‌شود و به طور کلی فرزندان مستقل و آزاد هستند.
۲-استبدادی: این سبک فرزند پروری دقیقا نقطه ی مقابل سبک‌فرزند پروری آسان گیر است.خصیصه ی بارز این سبک کنترل بسیار زیاد و محبت کم هست.والدین کنترل زیادی اعمال میکنند.توضیح خاصی به بچه نمیدهند.مدام برای او خط و مشی تعیین می کنند.از عباراتی مثل چون من میگم،هرچی من میگم و عبارات این چنینی استفاده می کنند.از تنبیه بدنی یا کارهایی شبیه آن استفاده میکنند.به بچه استقلال و آزادی لازم را نمیدهند.
۳-بهترین سبک فرزند پروری همین سبک هست.ویژگی بارز آن کنترل زیاد و محبت زیاد هست.والدین به بچه محبت می کنند،با او همدلی می کنند،به حرف های او گوش می دهند،به او استقلال و آزادی می دهند،اما در عین حال بر او کنترل دارند و جریمه و محدودیت دارند.از عباراتی مثل مامانت نیستم،اگر به حرفم گوش ندی کتک می خوری و مانند اینها که در سبک استبدادی بود استفاده نمی کنند.همچنین بچه را به حال خود رها نمی‌کنند و از هر اشتباه او چشم پوشی نمی کنند.همدلی خوبی هم دارند.
۴-طرد کننده: سبک فرزند پروری طرد کننده یا بی اعتنا.ویژگی بارز آن محبت کم و کنترل کم هست.والدین کم ترین اعتنا و توجه را به فرزند خود دارند.نه محبت زیادی در کار هست و نه کنترل.در نتیجه ی آن کودک می‌تواند در آینده شخصیتی مهرطلب یا مانند آن داشته باشد.یعنی تشنه ی محبت دیگری.

کودک و نوجوان

روانشناسيكودك پروري

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *